زن: تو یه آدم پستی!
مرد: .... (با چهره ای حاکی از تعجب و سوال)
زن: تو از روی درد و دل من در مورد من قضاوت کردی , تو حق نداشتی از روی حرفایی که داشتم باهات درد و دل میکردم در مورد من قضاوت کنی , تو یه آدم پستی , خیلی پست!!
قسمتی از *دیالوگ فیلم Silver Linings
پ.ن: یعنی میشه یه روزی مام به جایی برسیم که حداقل توی حرف این چیزا بین مردم مون مطرح باشه (اینطور مسایل برای مردم مام قابل تفکیک و تمایز باشه)
*=نقل به مضمون
"پروانگی" فیلمی است که در لایه ظاهریش در مورد یه خیانت حزبی که داره از دیدگاه و منظر خیانتکار روایت میشه ساخته شده , چیزی که این وسط این فیلم رو جالب و جذاب میکنه وجود رابطه دوستی دیرین بین دو مرد که یک زن رو تا حد مرگ دوست داشتن نیست بلکه جذابیتش به اینه که کارگردان تصمیم گرفته که داستان یه خیانت بزرگ رو از زبون خیانتکار روایت کنه و از منظر چشم اون به مساله نگاه کنه.
راوی داستان یا همون خیانتکار سعی میکنه ماجرا رو طوری تعریف کنه و پیش ببره که اگر به نفع خودش تموم نشه حداقل به ضررش تموم نشه و داره تقلا میکنه که حتی خودش رو هم گول بزنه که حق با اون بوده و کار غلطی انجام نداده , تا یه جایی هم موفق میشه و این روند رو تا یه جایی پیش می بره اما از یه نقطه ای به بعد حساب کار از دستش در میره و داستان میفته توی روالی که همه چیز رو برای همه و مخصوصا برای خودش آشکار میکنه و بعد از سالها چشماش رو باز میکنه.
حالا دیگه اون دوست قدیمی که مدتها بود دشمن قلمداد میشد مرده و جایی برای جبران برای راوی داستان نمونده اما شروع میکنه به جستجوی زنی که عشق مشترکی بوده بین اون و کسی که دشمن قلمدادش میکرده و تازه اونجاس که میفهمه که اونا (دوست قدیمی و عشق مشترک) دقیقا از همون لحظه خیانت میدونستن که کی بهشون خیانت کرده ولی نه تنها لب باز نمیکنن بلکه بعدها هم چیزی به روی اون نمیارن.
عشق مشترک علاقه خودش رو به دوست قدیمی بروز میده و تمایلش رو برای ادامه زندگی با اون نشون میده ولی بازم یه ضربه دیگه به راوی داستان وارد میشه, در کمال ناباوری روای داستان , دوست قدیمی دست عشق مشترک رو (برای با هم بودن) پس میزنه (هرچند که به هر نحوی میتونسته بهش کمک میکرده) و هر دوی اونا تا آخر زندگیشون دور از وطن و در غربت زندگی میکنن.
پ.ن: هر چند که فیلم "پروانگی" بن مایه ای سیاسی و حزبی رو دستمایه قرار داده ولی داستان چنین خیانت ها و چنین وانمودها و چنین خود گول زدنها و خود توجیحی ها , کاملا امروزیه و در جو امروز جامعه ما خیلی هم رواج داره.